Historia

Spacer wzdłuż TyberZwłaszcza w nocy, nieuchronnie napotyka się zapierający dech w piersiach widok ogromnej masy cegieł i kamieni, zwieńczonej sylwetką Archanioła Michała z rozpostartymi skrzydłami. Jest to Castel Sant'AngeloJest to starożytna twierdza papieska, którą zdecydowanie warto odwiedzić zarówno w ciągu dnia, jak i po zachodzie słońca, ponieważ w obu przypadkach można dostrzec surrealistyczne piękno jej dziewiętnastu wieków historii.

The Archanioł i zaraza: Statua w Castel Sant'Angelo i jej legenda
Twierdza wzięła swoją nazwę od starożytnej legendy sięgającej średniowiecza. Pod koniec VI wieku naszej ery, po upadku Rzym ale przed erą renesansu miasto nawiedziła straszliwa plaga. Tysiące ludzi zachorowało, a ulice zostały zasypane ciałami zmarłych. W rezultacie, Papież Grzegorz Wielki poprowadził procesję, modląc się do Boga, aby oszczędził tych, którzy jeszcze żyją. Gdy papież podniósł wzrok w kierunku starego mauzoleum Cesarz Hadrianktóry od dawna popadł w ruinę, miał wizję promiennej postaci na szczycie ogromnego grobowca. Był to anioł świecący jasno i dzierżący miecz. Gdy papież patrzył, cherubin schował broń. Znaczenie było jasne: plaga dobiegła końca, a gniew Boży został uśmierzony. Dziś posąg na szczycie Castel Sant'Angelo upamiętnia tę legendę. Jednak obecna wersja z brązu pochodzi z 1700 roku i zastępuje starszą marmurową, która kiedyś stała w tym samym miejscu. Rzeźba Archanioła Michała służy jako przypomnienie mieszkańcom Rzymu, że Boże miłosierdzie jest zawsze obecne, nawet gdy sprawy wydają się być najgorsze.

Mauzoleum Hadriana: pochówki w Castel Sant'Angelo
Na długo przed CAstel Sant'Angelo był kontrolowany przez Kościół, był to znaczący pomnik poświęcony pogańskim cesarzom Rzymu. Hadrian, jeden z największych władców Wysokiego Imperium, zlecił budowę masywnego cylindrycznego grobowca, który miał rywalizować z grobowcem jego wybitnego poprzednika, Augusta. Dziś odwiedzający nadal mogą dotrzeć do głównej komory grobowej przez ogromną krętą rampę, która wije się przez imponującą betonową konstrukcję.

Wchodząc do środka, najpierw przechodzi się przez przedsionek (niegdyś pokryty cennym marmurem), gdzie w niszy niegdyś znajdował się kolosalny posąg samego Hadriana. Stamtąd rozpoczyna się wspinaczka wzdłuż gigantycznej rampy. W miarę zagłębiania się w tę ogromną górę cegieł i cementu, można poczuć się jak zejście do podziemi, mimo że ścieżka jest technicznie pod górę. W końcu dociera się do serca budowli: komory grobowej cesarza. Chociaż nic nie pozostało z jej niegdyś bogatej dekoracji, miejsca zarezerwowane dla sarkofagów rodziny cesarskiej są nadal widoczne. Co ciekawe, zachował się pojedynczy fragment - porfirowa pokrywa, prawdopodobnie należąca do sarkofagu samego Hadriana, która dziś, odwrócona, służy jako chrzcielnica. Bazylika św.

Pochówki w Castel Sant'Angelo trwały przez większość czasu. High Empire. Spoczęła tam większość następców Hadriana, w tym Marek Aureliusz i niesławny Karakalla.

Od pomnika do twierdzy: Postrzymska historia Castel Sant'Angelo
Krajobraz miejski Rzymu uległ niewielkiej transformacji w okresie średniowiecza. Mieszkańcy tej epoki wykorzystali to, co pozostawili po sobie starożytni. Castel Sant'AngeloW szczególności był on uważany za sztuczną górę ze stromymi ścianami o wysokości ponad 48 metrów. W rezultacie, Wspaniałe niegdyś mauzoleum Hadriana stał się idealną twierdzą obronną. Cesarz strategicznie zbudował ją na zakolu rzeki, aby zmaksymalizować widoczność, a dla papiestwa, które było stale atakowane, była to idealna forteca.

Transformacja grobowca następowała jednak stopniowo. Wiele z jego fortyfikacji zostało ukończonych pod rządami Papież Aleksander VI, a jego dekoracje wnętrz stawały się coraz bardziej bogate pod rządami jego następców, w tym Papież Leon Xktóry zlecił Michałowi Aniołowi zaprojektowanie fasady wewnętrznego dziedzińca.

W VI w, Castel Sant'Angelo był używany jako więzienie z rozkazu władcy Flawiusza Teodoryka i pozostał nim do pierwszej połowy X wieku. Później w tym samym wieku twierdza była kontrolowana przez prawie 100 lat przez potężną rodzinę Crescenzi, która jeszcze bardziej ją wzmocniła. Z tego powodu Castel Sant'Angelo jest również znany jako Castrum Crescentii.

Pod koniec XV wieku jego wnętrze przeszło znaczące zmiany, przypominając bardziej pałac niż fortecę. W miesiącach letnich papież uciekał tam, by cieszyć się chłodną bryzą znad Tybru. Pomimo tych upiększeń budowla zachowała swoją funkcję militarną i pozostała ostatnim schronieniem papiestwa.

Najbardziej znaną cechą obronną Castel Sant'Angelo był tzw. Passetto di Borgo, ukryty korytarz łączący fortecę z Watykan. W 1527 r., kiedy Rzym został splądrowany, prawie cały batalion Gwardii Szwajcarskiej został zmasakrowany, Papież Klemens VII udało mu się uciec przez to tajne przejście.

Spektakularny widok ze szczytu Castel Sant'Angelo
Po wejściu na górę przez starożytny grobowiec, średniowieczne fortyfikacje i bogate renesansowe komnaty, odwiedzający, którzy badali różne okresy historyczne, które ukształtowały Castel Sant'Angelo może wreszcie osiągnąć swój szczyt. Tuż pod słynnym posągiem anioła, na szczycie pomnika znajduje się rozległy taras oferując zapierającą dech w piersiach panoramę całego miasta - jeden z najbardziej spektakularnych widoków w całym Rzym.